Kunstwerken

Feest van de Geest

Wil je een kunstwerk maken voor de Dorpskerk voor het feest van de Geest? Het thema is dit jaar, “Vrijheid van geest”.

 

Ik mocht komen kijken in de prachtige Dorpskerk in Capelle aan den IJssel. Ik kwam binnen via het koor, keek omhoog, zag die ronding, dat licht… Ongelofelijk… Mag het hier, vroeg ik, hier in het koor?

 

Ze hadden geen idee wat ik wilde maken. Ik vertelde dat ik een tent van tule wilde ophangen en dat ik de knielbank, die daar zomaar al stond, erin wilde zetten en dat het over een cocon en een vlinder zou gaan.

 

Het moet voor hen een sprong in het diepe geweest zijn, mij mijn gang te laten gaan. En toen zei ik ook nog dat ik buiten, in het grind voor de kerk een abstracte, vrije, blije vleugelvorm wilde maken, van staal of zo.

 

Alles was nog wazig, bestond slechts als idee in mijn hoofd.

 

Vlinder

 

Hoe bijzonder is het dat de koster op dat moment zei: er moet ergens nog een heel oud rad zijn, waar ooit de klok aanhing in de klokkentoren. Kun je daar iets mee?

 

We klommen de klokkentoren in en daar stond een gietijzeren, gebroken cirkelvorm. We sjouwden de stukken ijzer naar beneden de trappen af. Ik legde de stukken ijzer in het grind en… het was een vlinder. Drie oeroude stukken gietijzer en het was ‘gewoon’ een vlinder…

Een vrije Geest

 

Boven in het koor hing ik het tule, dat naar vier windstreken uitwaaiert. De Heilige Geest werd uitgestort op alle mensen. Daar onder zweeft een ronde kleine ruimte. In deze cirkelvormige tent van tule zit een opening waardoor je naar binnen kunt gaan.

Je komt nu in een intieme kleine ruimte, vlinderlicht, doorschijnend, bijna ongrijpbaar, zwevend als een geest.

Je bent nu in de werkplaats van de Heilige Geest, in Zijn aanwezigheid.

Voor je staat de knielbank.

Je knielt.

De knielbank is aan de voorkant dicht gemaakt en wanneer je knielt en geknield recht voor je uit kijkt, kijk je in een hoge, smalle spiegel.

Je ziet jezelf zitten als in een cocon met slechts je hoofd er bovenuit.

Verstopt, als Adam in het paradijs, je bewust van je gebonden zijn aan de gebrokenheid van deze wereld.

 

Maar dan zie je in de spiegel dat er achter je een schilderij is, waarop vanuit een donkere cocon een vlindervorm opstijgt wervelend naar het Licht.

Het is of je jezelf ziet veranderen van een rups, in een vlinder.

Zo kijkend in de spiegel wordt alles zichtbaar, de gebonden mens in zijn cocon maar ook het wonder van de metamorfose. De Heilige Geest wil mensen veranderen.

Hij wil aan een aan de aarde gebondene de vrijheid van een gevleugelde geven.

Het is zo’n mooi beeld van een vrije geest.

 

Een gevleugelde hoort uit te vliegen en niet opgesloten te worden of te blijven. Een christen hoort niet in de kerk te blijven. We mogen bewerkt, veranderd door de Heilige Geest met een vrije geest uitvliegen, de wereld in.

Vandaar die mooie vlindervorm buiten in het grind. De vlinder met slechts één spriet, de volmaaktheid is er pas na dit leven…

 

Feest van de Geest

 

In de periode tussen Hemelvaart en Pinksteren zijn kerken open voor het publiek. Kunstenaars presenteren en exposeren nieuw gemaakte kunst, geïnspireerd op het Pinksterfeest en de architectuur van kerkgebouwen. Het thema voor 2016 was 'Vrijheid van Geest'. www.feestvandegeest.nl

Kunstwerken De sluis | De dijkdoorbaak | Feest van de Geest

Op verzoek van de kerkenraad van de PKN gemeente Rehobothkerk en Sionskerk in Krimpen a/d IJssel heb ik twee beelden gemaakt, die verzoening en verlossing uitbeelden.

 

De sluis

Een strofe uit het gedicht “Maria” van Willem Jan Otten was inspiratiebron voor het werk “De sluis” .

 

"Hij was de sluis waardoor een oceaan kwam aangezet

een eeuwig schuimend buitengaats dat door één lichaam en één dood

geschut moest worden naar het laagste land."

 

 

 

De houten palen, die echt in de zee hebben gestaan, verbeelden de sluisdeuren.

Het water, uitgebeeld door glasscherven, breekt zich baan.

Een lichtstraal vormt samen met de balken een kruis.

In het beeld van de sluis, wordt de geboorte en het sterven van Christus zichtbaar.

Een eeuwig schuimend buitengaats, dat geschut moest worden naar het laagste land.

Een gebroken lichaam om een wereld die in scherven ligt te redden.

 

(afmeting 240cm x 145cm)

De dijkdoorbraak

Inspiratiebron voor het werk “De dijkdoorbraak” was een preek van ds. J.J. Verhaar, waarna ik dit gedicht schreef.

 

"Hij was het water dat als een druppel uit de hemel viel

maar waste, waste… tot de dijken braken zodat een zondvloed

schoonschip maakte, vruchtwater van de nieuwe mens."

 

 

 

 

 

De palen hier horizontaal gebruikt vormen een dijk, die in het midden is doorgebroken.

Het water kolkt van achter de dijk door het gat en vloeit naar beneden uit.

De glasscherven beelden dit uit door hun vorm, bovenaan scherp en grillig, naar beneden toe in vloeiende vorm tot rust komend.

De lichtstraal en de balken vormen ook hier een kruis.

Gods zoon op aarde geboren, een druppel maar hij kwam om te sterven.

Aan het kruis werd schoonschip gemaakt tussen God en mens.

Vruchtwater brak, nieuw leven werd mogelijk.

 

(afmeting 240cm x 320cm)

Meer informatie over en uitleg van de kunstwerken kunt u ook lezen op Artway.eu

Copyright © 2013 Janne-Marie Schouten. Alle rechten voorbehouden.